Zaczniemy od tego, że jeszcze raz oficjalnie chcieliśmy podziękować kilkuset osobom, jednych znamy od lat a innych wcale, ale wszystkim tym, którzy nas wpierali wpłatami na zbiórkę, słowami wsparcia, ciepłymi myślami SERDECZNIE DZIĘKUJEMY Dobrze jest mieć tylu dobrych ludzi wokół.

 

  

 

Od szóstej doby po operacji Michał codziennie przez godzinę ćwiczy w Paley European Institute, w domu również ćwiczymy manualnie oraz na wypożyczonym sprzęcie. Dzięki temu, że kości są zespolone śrubami i blaszkami, a Michał nie jest unieruchomiony w gipsie mogliśmy już na tak wczesnym etapie zacząć ćwiczenia. Oczywiście wciąż dostaje silne leki przeciwbólowe. Przy uszkodzeniach neurologicznych jakie ma Michał pozostawianie go na kilka tygodni bez ruchu skutkowałoby nasilonymi mikloniami, zanikiem mięśni, traumą, nie wspominając o odleżynach.

Wbrew pozorom najtrudniejsze dla Michała nie są ćwiczenia, ale czas kiedy musi spędzić w wózku leżąc na plecach, więc droga na rehabilitację często bywa przepłakana. Michał nie może na razie siedzieć, więc korzystamy z transportu przystosowanego dla wózków inwalidzkich.

Pogoda powoli zaczyna robić się wiosenna, ale niestety spacer w pozycji półleżącej nie jest dla Michała przyjemnością. Jednak widać, że Michał nabiera sił, bo próbuje już pełzając zwiewać z kanapy

 

 

Dla nas jako rodziców największym wyzwaniem jest kąpiel i przenoszenie Michała, każdą tą czynność wykonujemy wspólnie. Dość trudnym wyzwaniem okazało się też mycie zębów i tu odkryciem okazał się irygator, który wypłukuje pastę i rozbawia Michała.

 

 

Po świętach czeka nas RTG żeby sprawdzić jak zrastają się kości, jeśli wszystko jest w porządku możemy dostać zielone światło na pozycję siedzącą i stopniowe próby pionizowania Michała.